خیلی کار دارم که باید انجام بدم. از نظم و روتین روزانه م جدا شدم. نمی خوام برنامه ریزی ای کنم که نشدنی باشه اما اینا رو اگه بتونم انجام بدم عالی می شه:تا قبل از نهار دوتا مقاله رو خلاصه کنم.دوش بگیرم.نهار درست کنم.بعد از نهار تا شب ۴ تا مقاله دیگه حداقل باید خلاصه کنم.دوس دارم توی برنامه روزای آینده...

اولین وبلاگ که داشتم سنم زیاد نبود. با گذشت این همه سال و به وجود اومدن این همه شبکه های مختلف اجتماعی ، به نظرم هنوزم رقیبی برای وبلاگ پیدا نشده و وبلاگ نویسی یکی از سالم ترین و لذت بخش ترین وسیله ی اشتراک در اینترنت هست. امیدوارم به همه خوش بگذره

روزها داشتن همینطوری میگذشتن و منم همش تمرکزم بخاطر فاطمه از هم میپاشید و واقعا نمیتونستم یک کار رو درست حسابی و تا آخرش انجام بدم. .

همه کلاسهامون شروع شدن. تو همه کلاسها با همیم. یعنی میتونستیم با هم نباشیم و تو گروه های جدا از هم باشیم ولی کارخدا رو ببین...

تا اینکه دیدیم یروز برگشت.اظهار ندامت و پشیمونی داشت، من و خواهرم مخالف برگشتنش بودیم...

اخیرا یک اتفاقات خاصی افتاده که ...

نمیدونم چرا اینطوریم...

بعد از اون آشنایی و اتفاقات کوچیک و بزرگی که دو خوابگاه و دانشگاه افتاد، تصمیم گرفتم بطور کلی نحوه تفکرمو عوض کنم.

نمیدونم چه مرگمه...ولی انگار بازم حالم خوش نیست.

از موقع ای که برا اخرین بار دیدمش تا ظهر روز شنبه چهارده فروردین که دیدمش داشتم از دلتنگی میمردم.

امتحانات میان ترم شروع شده بودند و من داشتم رابطه رو کم کم جلو میبردم، البته فاطمه هم مقاومت میکرد، و موقع امتحانا یجوری بودم.

از همون اوایل تابستون که اومده بودم خونه،خونه که چه عرض کنم یه اتاق تو خونه مادر بزرگم اینا برای سه تاییمون، شروع کردم به خوندن و مطالعه درسای کاربردی مثل متلب ،AVR ، برنامه سازی پیشرفته و زبان.

واقعا زندگی اونطور که میگن سخت نیست... سخت تر از اونیه که فکرشو میکنم. تو این اوضاع و احوال مملکت...

بالاخره عازم تهران شدم تا به پروژهای که لازم بود برسم.